Roy Bentley
	Okres gry w Chelsea:	1948 - 1956
	Bilans występów:	323 spotkania, 128 goli
	Data i miejsce urodzenia:	17.05.1924, Bristol, Anglia

Roy Thomas Frank Bentley  to emerytowany piłkarz reprezentacji Anglii, były znakomity snajper i kapitan Chelsea Londyn. W późniejszym okresie został menadżerem piłkarskim. Bentley w swoich czasach był jednym z najlepszych napastników na wyspach. Służył także w marynarce wojennej podczas II Wojny Światowej. Po jej zakończeniu zaczął grać w piłkę. Występował najpierw dla Bristol City i Bristol Rovers zanim przeniósł się do Newcastle United w 1946 roku. Był z tym klubem mniej niż dwa sezony jednak odegrał jedną z kluczowych ról oraz stworzył jedną z najlepszych linii ataku w tamtym czasie wraz z Jackiem Milburnem, Lenem Shackletonem oraz Charliem Waymanem. Dotarł z klubem do półfinału FA Cup w sezonie 1946/47 jednak Sroki zostały rozgromione 4:0 przez Charlton Athletic. W styczniu 1948 roku Bentley został pozyskany przez Londyńską Chelsea za 12,500 funtów. Jego przenosiny na południe były spowodowane poradą lekarza, który zalecił mu południowy klimat, zbawienny dla jego płuc na które w tamtym czasie chorował. 

Przybył do Chelsea w miejsce Tommiego Lawtona, który co ciekawe również leczył się w Chelsea na chorobę płuc. Roy nie był przyzwyczajony do południowego stylu gry. The Blues przegrali 2-4 z Huddersfield Town w jego debiucie. Sam Bentley podczas pierwszych czterech miesięcy w Chelsea wpisał się na listę strzelców zaledwie trzykrotnie. 

Od tego momentu jednak fortuna Bentleya przybrała zupełnie inną postać. Roy coraz lepiej radził sobie na angielskich boiskach. Jego silny strzał oraz zdolność gry głową spowodowały, że strzelił w pierwszym sezonie 23 bramki co sprawiło, że stał się najlepszym strzelcem Chelsea oraz pozwoliło mu na dostanie powołania do reprezentacji Anglii. Chelsea w lidze podczas jego pobytu na Stamford Bridge grała dość nierówno jednak udało mu się dojść z nią do półfinału FA Cup w 1950 roku kiedy to strzelił 2 gole w wygranym 3:0 meczu z Chesterfield oraz zwycięską bramkę w wygranym 2:0 ćwierćfinałowym meczu z Manchesterem United. The Blues grali wtedy o swój pierwszy Puchar Anglii w historii. Niestety Niebiescy zostali wyeliminowani przez Arsenal mimo, że po bramkach Bentleya prowadzili już 2:0. W sezonie 1951/52 The Blues ponownie doszli do półfinałów tych prestiżowych rozgrywek. Ponownie jednak przegrali z Arsenalem Londyn. 

Zarząd zrozumiał, że w klubie muszą zostać przeprowadzone spore zmiany. Rok 1952 był przełomowym dla historii klubu. Menadżerem zespołu został bowiem Ted Drake. Po 3 latach od jego przyjścia Bentley osiągnął jeden z największych sukcesów w swojej karierze – pierwszy tytuł mistrza kraju zdobyty przez Chelsea w sezonie 1954/55. W tamtym zwycięskim sezonie Bentley przywdziewał opaskę kapitana a ponadto zdobył 21 bramek podczas całego sezonu, wliczając w to dwa przepiękne gole w wygranym 4:3 meczu z Wolverhampton Wanderers. Pozostał w Chelsea jeszcze tylko jeden sezon. Przeniósł się do sąsiadów Chelsea – Fulham w 1956 roku. Podczas pobytu na Stamford Bridge zdobył w sumie 150 bramek w 367 występach co na tamte czasy było rekordem klubu a do tej pory jest trzecim wynikiem w historii The Blues. Tyle samo bramek zdobyła inna legenda Chelsea – Peter Osgood. Roy był najlepszym strzelcem Londyńczyków w każdym z ośmiu spędzonych sezonów na Stamford. Po odejściu z Chelsea nie osiągnął już większych sukcesów z Fulham. Miał jeszcze w swojej karierze krótki epizod z Queens Park Rangers gdzie zakończył swoją karierę. Bentley był również 12 krotnym reprezentantem Anglii i zdobył dla swojego kraju 9 bramek. 

Jest obecny w życiu Chelsea po dzień dzisiejszy. Ciekawostką może być fakt, że podczas ceremonii zdobycia mistrzostwa Anglii po sezonie 2004/2005 wyszedł na płytę boiska wraz z Johnem Terrym trzymając puchar mistrzów za sezon 1954/55 co było pięknym gestem dla starszych kibiców The Blues oraz dla samego Bentleya. Roy przez 50 lat był jedynym kapitanem Chelsea, który wznosił błyszczący puchar w górę. Wyjście na płytę boiska z Terrym było symbolem zmiany czasów jaka nastała w Chelsea.

autor: Maciej Jasica