Peter Osgood
	Okresy gry w Chelsea:	1964-74 i 1978-79
	Bilans występów:	380 spotkań, 150 goli
	Data urodzenia i śmierci	20.02.1947- zm. 1.03.2006

Peter Osgood to były reprezentant Anglii oraz legenda klubu ze Stamford Bridge. Występował w latach 60' i 70' ubiegłego wieku. Osgood od początków swojej kariery wykazywał nieprzeciętne umiejętności. Urodził się w Windsorze. Został pozyskany przez Chelsea jako junior. Debiutował w wieku 17tu lat w wygranym 2:0 meczu League Cup z drużyną Workington AFC 16.12.1964 roku. Obie bramki były jego dziełem. Osgood tym samym pokazał kibicom The Blues przedsmak tego co ich czeka w następnych 10 sezonach jakie spędzi na Stamford Bridge. Peter zrobił prawdziwą furorę grając w rezerwach klubu. Strzelił aż 30! bramek w 20 spotkaniach i oczywistym było, że tylko kwestią czasu pozostają jego występy w podstawowej jedenastce. 

Srzelił 12 bramek w 8 spotkaniach podczas tourne po Australii. Ustrzelił także 7 bramek w swoim pierwszym sezonie w lidze w tym przepiękną z 60 jardów drużynie Burnley. Młodzian został powołany do kadry Anglii na Mistrzostwa Świata 1966 roku. To było wielkie wyróżnienie dla każdego zawodnika.Przez kibiców The Blues był nazywany „Czarownikiem z krainy Os” („The Wizard of Os”). Było to podyktowane jego wręcz magicznymi meczami jakie rozgrywał na stadionie londyńskiej Chelsea. Niestety Osgood doznał złamania nogi 6.10.1966 roku w meczu League Cup przeciwko drużynie Blackpool. To zatrzymało jego rozkwitającą karierę i nie pozwoliło mu na występ w pierwszym w historii Chelsea finale FA Cup rozgrywanym na Wembley 20 maja 1967 roku. Bez swojego Czarownika, Chelsea przegrała z Tottenhamem 1:2. Było to bardzo duże rozczarowanie dla drużyny. Os wrócił jednak po kontuzji z jeszcze większą determinacją do osiągania sukcesów. Jego atuty dostrzegł ówczesny menadżer klubu Dave Sexton, który wystawiał go na pozycji pomocnika. Peter był jednak napastnikiem i to z tej roli wywiązywał się najlepiej. Rozgrywał niesamowite sezony dla Chelsea. Został nazwany „Królem Stamford Bridge” i z pewnością ten tytuł mu się należy. Wystąpił w 380 spotkaniach przywdziewając niebieski trykot. Strzelił w nich dokładnie 150 bramek co do dzisiaj jest drugim wynikiem w historii Chelsea. Jest jednym z 9 piłkarzy w historii, którym udało się strzelać bramkę w każdej rundzie FA Cup ( jest również do tej pory ostatnim, który tego dokonał). Osgood pomógł Chelsea zwyciężyć w powtórzonym finale FA Cup z zespołem Leeds United w 1970 roku. Zdobył wyrównującą bramkę na Old Trafford a jego drużyna ostatecznie zwyciężyła 2:1. Peter zdobył również z klubem Puchar Zdobywców Pucharów. W finale w Atenach, który odbył się w 1971 roku Chelsea pokonała 2:1 legendarny Real Madryt. Drugą bramkę dla The Blues zdobył nie kto inny jak Osgood. W 1972 roku Londyńczycy zakwalifikowali się do kolejnego finału – tym razem League Cup – mimo bramki Osgooda, Chelsea przegrała 1:2 z Stoke City. 

Peter zdobywał wciąż gole dla The Blues. Jego wolej w meczu z Arsenalem w sezonie 1972/1973 został wybrany bramką roku. Przedłużający się konflikt z menadżerem Davem Sextonem który nie wyrażał się pochlebnie na temat życia jakie prowadzi Peter, spowodował, że został on odsunięty od składu i wpisany na listę transferową. W marcu 1974 roku po niesamowitych 10 sezonach spędzonych na Stamford Bridge Osgood za rekordową jak na tamte czasy sumę 275.000 funtów przeniósł się do Southamptonu. Ze „Świętymi” Osgood wygrał ponownie FA Cup w 1976 roku po wygranej 1:0 nad Manchesterem United. Opuścił Southampton w październiku 1977 roku. Zdobył 36 bramek w 157 meczach. Co ciekawe wrócił pod koniec swojej kariery w 1978 roku na Stamford Bridge. W swoim drugim debiucie strzelił bramkę w przegranym niestety 7:2 meczu z Middlesbrough. Swoją barwną karierę zakończył w grudniu 1979 roku. Był więc jednym z nielicznych piłkarzy, którzy rozpoczęli i zakończyli swoją karierę w klubie ze Stamford Bridge. Po zakończeniu swojej kariery był w centrum kilku afer. Głośna była sprawa zakazu wstępu dla Osgooda na Stamford Bridge w latach 90 tych wydanego przez ówczesnego prezesa klubu Kena Bates'a. Powodem była krytyka Osgooda na temat prowadzenia klubu. Dopiero w 2003 roku kiedy klub został przejęty przez Romana Abramovicha zakaz został zniesiony, a Osgood mógł ponownie zasiadać na trybunach Stamford Bridge gdzie był gościem specjalnym. Status Osgooda w Londynie jest niepodważalny. 1 marca 2006 roku piłkarski świat obiegła smutna wiadomość. 59 letni Osgood zmarł na atak serca podczas pogrzebu jednego z członków jego rodziny. Co ciekawe jeszcze trzy tygodnie wcześniej otrzymał owacje na stojąco od publiczności zgromadzonej na Stamford Bridge w przerwie meczu. Podczas pierwszego meczu Chelsea na swoim stadionie po śmierci Osgooda (był to mecz z Tottenhamem), otrzymał minutową owację.

Chelsea odniosła wtedy zwycięstwo po strzelonym w ostatnich minutach golu Williama Gallasa. 1 października 2006 roku odbyła się specjalna ceremonia ku pamięci Osgooda na Stamford Bridge. Prochy legendarnego zawodnika zostały zakopane pod polem karnym stadionu przy trybunie Shed End of Stamford Bridge. Blisko 2500 fanów uczestniczyło w tej ceremonii. Osgood w swojej karierze był także reprezentantem Anglii. Jednakże przez konflikt z ówczesnym trenerem, który uważał Petera za playboya nie dane było mu wystąpić w niej wiele razy. Co ciekawe ani razu nie wpisał się na listę strzelców. W sercach kibiców Chelsea na zawsze pozostanie jednak „Królem Stamford Bridge”. 

Trofea i tytuły

Chelsea FC: FA Cup 1970, UEFA Cup Winners' Cup 1971 
Southampton FC: FA Cup 1976

autor: Maciej Jasica